Χωρίζουν αλλά μένουν μαζί: Η «σιωπηλή συγκατοίκηση» της ακρίβειας
Άρθρο της [Νεφέλη Δένδια], Ψυχολόγος / Ψυχοθεραπευτής, συνεργάτης ΗΛΕΙΑΚΑ ΝΕΑ
Χωρίζουν αλλά μένουν μαζί: Όταν η ακρίβεια καθυστερεί τον χωρισμό
Το νέο κοινωνικό φαινόμενο της «οικονομικής συγκατοίκησης» που παίρνει διαστάσεις σε όλη τη χώρα
Η οικονομική πραγματικότητα των τελευταίων ετών φαίνεται να αλλάζει όχι μόνο το βιοτικό επίπεδο των νοικοκυριών, αλλά και τον τρόπο που εξελίσσονται οι προσωπικές σχέσεις. Ένα φαινόμενο που εμφανίζεται όλο και συχνότερα πανελλαδικά είναι τα ζευγάρια που, ενώ έχουν χωρίσει συναισθηματικά, συνεχίζουν να ζουν κάτω από την ίδια στέγη – όχι από επιλογή, αλλά από ανάγκη.
Η αύξηση των ενοικίων, το υψηλό ενεργειακό κόστος, η άνοδος των τιμών στα τρόφιμα και η γενικότερη πίεση στα εισοδήματα δημιουργούν ένα νέο δεδομένο: η δημιουργία δεύτερου νοικοκυριού καθίσταται για πολλούς οικονομικά αδύνατη.
Το κόστος του «να φύγεις»
Σήμερα, το μηνιαίο κόστος ενός μικρού διαμερίσματος σε αστική περιοχή κυμαίνεται από 450 έως 750 ευρώ, χωρίς να συνυπολογίζονται λογαριασμοί ρεύματος, νερού, κοινοχρήστων και βασικών εξόδων διαβίωσης. Συνολικά, η ανεξάρτητη διαβίωση μπορεί να απαιτεί 900 έως 1.300 ευρώ τον μήνα.
Για έναν εργαζόμενο με καθαρό εισόδημα 1.000 – 1.200 ευρώ, αυτό σημαίνει ότι πάνω από το 70% του μισθού του θα κατευθύνεται αποκλειστικά στη διαβίωση. Σε πολλές περιπτώσεις, αυτό απλώς δεν είναι βιώσιμο.
Το φαινόμενο των «σιωπηλά χωρισμένων»
Κοινωνιολογικές μελέτες των τελευταίων δύο ετών σε ευρωπαϊκές χώρες δείχνουν ότι περίπου 1 στα 4 πρόσφατα χωρισμένα ζευγάρια παραμένει στο ίδιο σπίτι για ένα μεταβατικό διάστημα. Το ποσοστό είναι ακόμη υψηλότερο σε οικογένειες με παιδιά.
Οι βασικοί λόγοι είναι:
- Κοινό στεγαστικό δάνειο
- Αδυναμία πληρωμής δεύτερου ενοικίου
- Σταθερότητα για τα παιδιά
- Έλλειψη άμεσης εναλλακτικής στέγασης
Το φαινόμενο έχει ήδη αποκτήσει διεθνώς όρο: “roommate divorce” – δηλαδή πρώην σύντροφοι που λειτουργούν ουσιαστικά ως συγκάτοικοι.
Οι ψυχολογικές επιπτώσεις
Ειδικοί επισημαίνουν ότι η παρατεταμένη συγκατοίκηση μετά τον χωρισμό μπορεί να δημιουργήσει ένταση, συναισθηματική σύγχυση και αίσθηση «παγώματος» της ζωής. Δεν είναι η συγκατοίκηση από μόνη της προβληματική, αλλά η απουσία σαφούς πλαισίου και χρονοδιαγράμματος.
Όταν υπάρχουν παιδιά, το ζητούμενο είναι η συναισθηματική σταθερότητα και όχι η τυπική συνύπαρξη. Μια ήρεμη, οργανωμένη μεταβατική περίοδος μπορεί να λειτουργήσει, αλλά η μακροχρόνια συγκρουσιακή συγκατοίκηση επιβαρύνει όλα τα μέλη της οικογένειας.
📉 Όταν η οικονομία επηρεάζει την οικογένεια
Το ζήτημα δεν αφορά μόνο τις σχέσεις. Αντανακλά μια βαθύτερη κοινωνική μετατόπιση: η οικονομική πίεση διαμορφώνει πλέον και τον χρόνο του χωρισμού.
Η κρίση στέγης και το αυξημένο κόστος ζωής δημιουργούν καθυστερημένα διαζύγια, παρατεταμένες συγκατοικήσεις ανάγκης και μια νέα κατηγορία «σιωπηλά χωρισμένων» νοικοκυριών.
Το ερώτημα που αναδύεται δεν είναι γιατί μένουν μαζί, αλλά πόσο κοστίζει σήμερα να φύγεις.
Η συζήτηση για τη στέγαση, την οικονομική ανθεκτικότητα των νοικοκυριών και τη στήριξη των οικογενειών αποκτά πλέον και κοινωνική – όχι μόνο οικονομική – διάσταση.
Οι απόψεις που εκφράζονται στα σχόλια των άρθρων δεν απηχούν κατ’ ανάγκη τις απόψεις της ιστοσελίδας μας, το οποίο ως εκ τούτου δεν φέρει καμία ευθύνη. Για τα άρθρα που αναδημοσιεύονται εδώ με πηγή, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο την ιστοσελίδα.
Ακολούθησε τα Ηλειακά Νέα στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
