Όταν ο σχεδιασμός υπηρετεί την ανάπτυξη: Το παράδειγμα της οριοθέτησης της Κουρούτας*
Όταν ο σχεδιασμός υπηρετεί την ανάπτυξη: Το παράδειγμα της οριοθέτησης της Κουρούτας
Υπάρχουν στιγμές στη δημόσια διοίκηση όπου μια σωστή απόφαση πολεοδομικού σχεδιασμού μπορεί να αλλάξει την πορεία ενός τόπου για δεκαετίες. Για τον Δήμο Ήλιδας –και ιδιαίτερα για την Κουρούτα– μια τέτοια στιγμή ήταν η οριοθέτηση του οικισμού που θεσμοθετήθηκε με το Προεδρικό Διάταγμα του 2008.
Η οριοθέτηση αυτή δεν ήταν απλώς μια τεχνική πράξη. Ήταν μια στρατηγική επιλογή ανάπτυξης. Με σαφή όρια, καθορισμένους όρους δόμησης και θεσμική ασφάλεια, η Κουρούτα απέκτησε ένα σταθερό πολεοδομικό πλαίσιο που επέτρεψε την οργανωμένη ανάπτυξη της περιοχής.
Η απόφαση εκείνη είχε τρία σημαντικά αποτελέσματα.
Πρώτον, έδωσε ασφάλεια στους πολίτες και στους ιδιοκτήτες γης. Οι άνθρωποι γνώριζαν με σαφήνεια τι μπορούν να χτίσουν και πού. Οι περιουσίες απέκτησαν αξία και η αβεβαιότητα που συχνά συνοδεύει τις παράκτιες περιοχές μειώθηκε σημαντικά.
Δεύτερον, δημιούργησε προϋποθέσεις για τουριστική ανάπτυξη. Η Κουρούτα, ένας από τους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς της Ηλείας, μπόρεσε να αναπτυχθεί με κανόνες, χωρίς να παγιδευτεί σε ένα καθεστώς πολεοδομικής ασάφειας που θα λειτουργούσε αποτρεπτικά για επενδύσεις.
Τρίτον, προστάτευσε τον χαρακτήρα της περιοχής. Ο καθορισμός ορίων και όρων δόμησης επέτρεψε την ανάπτυξη χωρίς να χαθεί η φυσιογνωμία της παραλιακής ζώνης.
Η εμπειρία αυτή δείχνει ότι ο πολεοδομικός σχεδιασμός, όταν γίνεται με γνώση της τοπικής πραγματικότητας και με αναπτυξιακή λογική, μπορεί να αποτελέσει εργαλείο προόδου.
Αξίζει όμως να αναρωτηθούμε τι θα γινόταν αν η ίδια διαδικασία επιχειρούνταν σήμερα, με το νέο θεσμικό πλαίσιο για τους οικισμούς.
Η πρόσφατη νομοθεσία (Π.Δ. ΦΕΚ Δ’ 194/2025) για τους οικισμούς κάτω των 2.000 κατοίκων εισάγει μια πολύ πιο αυστηρή και σύνθετη διαδικασία οριοθέτησης. Οι οικισμοί πλέον επανεξετάζονται με αυστηρά γεωμετρικά και πολεοδομικά κριτήρια, ενώ η διαδικασία θεσμοθέτησης γίνεται μακρύτερη και πιο δύσκαμπτη.
Αυτό δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για το κατά πόσο τέτοιες διαδικασίες μπορούν να λειτουργήσουν ευέλικτα σε περιοχές με έντονη αναπτυξιακή δυναμική, όπως είναι οι τουριστικές παραλιακές ζώνες.
Η περίπτωση της Κουρούτας δείχνει ότι όταν ο σχεδιασμός γίνεται με όραμα και ισορροπία, μπορεί να στηρίξει την ανάπτυξη, να προστατεύσει το περιβάλλον και να δημιουργήσει προοπτικές για τις τοπικές κοινωνίες.
*Νικόλεττα Κοκκαλιάρη
Οι απόψεις που εκφράζονται στα σχόλια των άρθρων δεν απηχούν κατ’ ανάγκη τις απόψεις της ιστοσελίδας μας, το οποίο ως εκ τούτου δεν φέρει καμία ευθύνη. Για τα άρθρα που αναδημοσιεύονται εδώ με πηγή, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο την ιστοσελίδα.
Ακολούθησε τα Ηλειακά Νέα στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
