Το μείζον ένα πρόβλημα της χώρας μας, που είναι το δημογραφικό, αποτυπώνεται πλέον σε όλους τους τομείς. Μέχρι τώρα εστιάζαμε στις σχολικές αίθουσες, μετρώντας κάθε χρόνο τη συρρίκνωση των τμημάτων και τα λουκέτα σε δομές της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Το δημογραφικό αποτυπώνεται έντονα πλέον και στις παιδιατρικές δομές και μοιραία οδηγεί και στην αναδιαμόρφωση του υγειονομικού χάρτη.

Τη διάσταση αυτή αναδεικνύει ο χειρουργός διευθυντής του Καραμανδανείου, Βασίλης Αλεξόπουλος. «Το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ελλάδας, κατά την ταπεινή μου άποψη, είναι το δημογραφικό, η υπογεννητικότητα που έχουμε. Τις χρυσές εποχές υπηρετούσα το 2004 στην Αθήνα, όπου είχαμε χιλιάδες παιδιά να αντιμετωπίσουμε. Η αναμονή στα επείγοντα ήταν 4 και 5 ώρες. Αυτό πλέον δεν υπάρχει. Δεν υπάρχουν αναμονές, δεν υπάρχουν γεμάτες κλινικές, δεν υπάρχουν λίστες αναμονής σε χειρουργεία κ.λπ.» μας ανέφερε. Αυτό μπορεί να το διαπιστώσει κανείς επισκεπτόμενος το Καραμανδάνειο, καθώς και την παιδιατρική κλινική του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Πατρών, όπου δεν υπάρχουν ουρές αναμονής, γεμάτες κλίνες στις κλινικές και φυσικά λίστες αναμονής για εξετάσεις, χειρουργεία, κ.ά.

Αντίθετα με τα παιδιατρικά νοσοκομεία, οι ανάγκες πολλαπλασιάζονται για την κάλυψη των υγειονομικών αναγκών της τρίτης ηλικίας. Η αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης συνεπάγεται αύξηση της νοσηρότητας και κατ’ επέκταση αύξηση των δομών και των παροχών περίθαλψης.

Ο Βασίλης Αλεξόπουλος

Η μείωση του παιδικού πληθυσμού έχει ως συνέπεια τη συρρίκνωση και των παιδιατρικών νοσοκομείων. «Το 2004 συζητούσαμε ότι δεν αρκούσαν για την αντιμετώπιση των παιδιών το “Αγλαΐα Κυριακού”, το “Αγία Σοφία” και το Πεντέλης και ότι θα έπρεπε να αναπτυχθεί κι ένα παιδιατρικό νοσοκομείο στη Δυτική Αττική. Σήμερα έχουμε φτάσει να συμπτυχθεί το “Αγία Σοφία” και το “Αγλαΐα Κυριακού”. Αντιλαμβάνεστε τη σοβαρότητα του δημογραφικού. Τη δεκαετία του ’90 και του 2000 είχαμε 240.000 και 250.000 γεννήσεις και έχουμε φτάσει τώρα να έχουμε λιγότερες από 80.000 γεννήσεις».

Εχοντας εικόνα της 6ης Υγειονομικής Περιφέρειας, η οποία είναι η μεγαλύτερη της χώρας ο κ. Αλεξόπουλος, παρατηρεί «το νοσοκομείο μας καλύπτει όλη τη Δυτική Ελλάδα, αλλά και την ευρύτερη περιοχή, νησιά κ.λπ., παρ’ όλα αυτά βλέπουμε ότι κάθε χρόνο μειώνονται τα χειρουργεία που κάνουμε. Κάθε χρόνο αντιμετωπίζουμε λιγότερα παιδιά στα Εξωτερικά Ιατρεία. Δεν υπάρχουν λίστες αναμονής σχεδόν σε καμία ειδικότητα και για κανένα ιατρείο. Κι αυτό δεν αφορά μόνο το δικό μας νοσοκομείο. Μιλώντας με συναδέλφους στα παιδιατρικά της Αθήνας μου περιγράφουν ακριβώς την ίδια εικόνα. Τη διαρκή μείωση των περιστατικών που καλούνται να αντιμετωπίσουν».

Αυτό βέβαια δεν επηρεάζει και δεν πρέπει να επηρεάζει το επίπεδο των παρεχομένων υπηρεσιών. Αντίθετα, η ανάγκη για εξειδικευμένη παιδιατρική φροντίδα παραμένει υψηλή, καθώς η πολυπλοκότητα των σύγχρονων ιατρικών περιστατικών απαιτεί σταθερή υποστήριξη από το σύστημα υγείας.

Δεδομένου ότι έχουμε μπει σε τροχιά παρατεταμένου δημογραφικού μαρασμού, το πολιτικό σύστημα της χώρας και όλοι θεσμοί οφείλουν να το αντιμετωπίσουν με τη δέουσα σοβαρότητα. Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για το 2025, τα οποία ανακοινώθηκαν προχθές, αποτυπώνουν μια ζοφερή πραγματικότητα. Η πτώση των γεννήσεων συνεχίζεται με αμείωτο ρυθμό. Μέσα σε έναν χρόνο είχαμε λιγότερα από 66.000 παιδιά. Υπάρχουν περιοχές στις οποίες τα ληξιαρχεία δεν καταγράφουν ούτε μία γέννηση.

Ειδικότερα, στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας καταγράφηκαν 4.047 γεννήσεις ζώντων παιδιών το 2025, έναντι 4.136 το 2024, δηλαδή μείον 89 γεννήσεις ή -2,2%.