Σχεδόν το 4,5% των συνολικών εισοδημάτων της Ευρώπης καταλήγει σε μόλις 0,1% του πληθυσμού της, σύμφωνα με τα στοιχεία της πλατφόρμας για στοιχεία ανισότητας World Inequality Database, τα οποία καταδεικνύουν σημαντικές αποκλίσεις μεταξύ των χωρών ιδίως λόγω των φορολογικών συστημάτων και του μισθολογικού χάσματος.

Διαβάστε ακόμη

Ειδικότερα, το 2024 το ποσοστό των εισοδημάτων που καταλήγει στο κορυφαίο 0,1% ξεκινά από το 1,6% στην Ολλανδία και φτάνει μέχρι το 10,2% στη Γεωργία, ανάμεσα σε 35 χώρες που εξετάστηκαν.

Στις χώρες της Ε.Ε., η Εσθονία εμφάνισε το μεγαλύτερο ποσοστό στο 8,3% και ακολουθεί η Βουλγαρία (7,5%) και η Πολωνία (7%). Ανάμεσα στις χώρες που εξετάστηκαν συνολικά, η Σερβία και η Τουρκία είναι πάνω από 6%, ενώ η Δανία και η Ρουμανία καταγράφουν πάνω από 5%.

Κρίσιμο ρόλο σε αυτές τις διαφορές παίζουν οι πολιτικές και οι θεσμοί, όπως δήλωσε στο Euronews ο Δρ. Pawel Bukowski από το UCL. «Οι χώρες μπορεί να διαφέρουν στο εύρος της αναδιανομής, δηλαδή πόσο προσπαθούμε να επηρεάσουμε τα εισοδήματά μας μέσω των φόρων και των κοινωνικών πολιτικών». «Στο πλαίσιο αυτό, η κεντρική και η ανατολική Ευρώπη έχουν σχετικά χαμηλό επίπεδο αναδιανομής. Για παράδειγμα, με βάση το σύστημα φορολογίας στην Πολωνία…οι πλούσιοι πληρώνουν σχετικά λιγότερο από τους φτωχούς», συμπλήρωσε. Επεσήμανε επίσης ότι πολλές κοινωνικές πολιτικές δεν σχεδιάζονται απαραίτητα με στόχο την εξίσωση των εισοδημάτων.

Εξαιρώντας την Ιταλία, για την οποία τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία είναι από το 2015, οι τέσσερις μεγαλύτερες οικονομίες έχουν σχετικά παρόμοιες επιδόσεις, με τις ομάδες του 0,1% να διακρατούν περίπου το 5% των εισοδημάτων: Ισπανία (5%), Γερμανία (4,9%), Βρετανία (4,9%) και Γαλλία (4,9%). Ακολουθεί η Ιρλανδία όπου το πλουσιότερο 0,1% του πληθυσμού της παίρνει 4,8% του εθνικού εισοδήματος, ελαφρώς πάνω από τον μέσο όρο του 4,5% στην Ευρώπη.

Στο άλλο άκρο της κατάταξης βρίσκεται η Ολλανδία με το χαμηλότερο ποσοστό στο 1,6%, ενώ ακολουθεί η Κύπρος (2,2%), το Μαυροβούνιο (2,3%), η Σλοβενία (2,3%), το Βέλγιο (2,3%), η Αλβανία (2,4%) και η Λετονία (2,4%).

Στο ενδιάμεσο βρίσκονται η Ελλάδα (4,5% των εισοδημάτων καταλήγει στο κορυφαίο 0,1% του πληθυσμού), η Ελβετία (4,3%), η Τσεχία (4,2%), η Σουηδία (3,7%), η Φινλανδία (3,5%) και η Νορβηγία (3,5%).

Οπως είπε στο Euronews ο Δρ. Salvatore Morelli από το Università Roma Tre, τα μεγάλα μερίδια εισοδήματος που κατευθύνονται προς τα υψηλότερα εισοδηματικά στρώματα σε ορισμένες χώρες αντανακλούν εν μέρει μια πραγματικά μεγαλύτερη συγκέντρωση μισθών, επιχειρηματικών εισοδημάτων και ιδιοκτησίας πλούτου. Μπορεί όμως να καταδεικνύει και διαφορές στα συνταξιοδοτικά συστήματα, τους κανόνες στην υποβολή φορολογικών στοιχείων, την παραοικονομία και το πώς δηλώνεται το εισόδημα από κεφάλαιο.

«Οι έρευνες δείχνουν ότι οι χώρες με μεγαλύτερη συμπίεση μισθών, ισχυρότερους θεσμούς συλλογικών διαπραγματεύσεων, χαμηλότερη ανεργία και πιο εκτεταμένα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης τείνουν να περιορίζουν το εισοδηματικό χάσμα προ φόρων», δήλωσε ο Morelli. «Μπορεί έτσι να εξηγείται γιατί οι σκανδιναβικές χώρες και αρκετές χώρες της Δυτικής Ευρώπης καταγράφουν συχνά χαμηλότερα ποσοστά εισοδημάτων που καταλήγουν στους πλουσίους σε σύγκριση με πολλές οικονομίες που βρίσκονται σε μεταβατικό στάδιο», συμπλήρωσε.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το 1940, το πλουσιότερο 0,1% του ευρωπαϊκού πληθυσμού κατείχε το 6,43% του συνολικού εισοδήματος. Το ποσοστό αυτό μειωνόταν σταθερά μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1980, όταν άγγιξε το 2,7%. Υστερα, άρχισε να αυξάνεται ξανά, προσεγγίζοντας το 5% το 2007, προτού η κρίση χρέους οδηγήσει εκ νέου σε πτώση. Από περίπου το 2010 και μετά παραμένει σχετικά σταθερό, φτάνοντας το 4,54% το 2024.

Διαβάστε επίσης:

Πηγή: moneyreview.gr με πληροφορίες από Euronews