Με παραδοσιακό τρόπο γιορτάστηκε το Πάσχα σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Γλέντια στήθηκαν στην ύπαιθρο, σε αυλές ακόμη και στα πεζοδρόμια, με χορούς και τραγούδια, ενώ ο πατροπαράδοτος οβελίας είχε την τιμητική του.

Το γλέντι στήθηκε από νωρίς στα Νιφοραίικα της Αχαΐας. Τρεις γενιές πλαισιώνουν το πασχαλινό τραπέζι στον οικογενειακό ελαιώνα.

Οι χοροί και τα τραγούδια έχουν την τιμητική τους, με τον οβελία σε πρώτο πλάνο. Μικροί και μεγάλοι καταπιάνονται εκ περιτροπής με το γύρισμα της σούβλας, ενώ οι ψήστες έχουν προνοήσει για τους μεζέδες μέχρι το αρνάκι να είναι έτοιμο.

Απ` άκρη σ` άκρη της χώρας, το Πάσχα γιορτάστηκε, όπως ορίζει η παράδοση.

Στους Κομνηνάδες της Καστοριάς, ένα χιλιόμετρο από τα ελληνοαλβανικά σύνορα, οι νέοι του χωριού έπιασαν τον χορό και υπό τους ήχους της ποντιακής λύρας, έστειλαν τις ευχές τους για υγεία και ευτυχία.

Γλέντια στήθηκαν και στις αυλές των σπιτιών, με συγγενείς, φίλους και γείτονες να κάθονται γύρω από το γιορτινό τραπέζι. Στον Τύρναβο, τα πατροπαράδοτα εδέσματα πλαισιώθηκαν από ντόπιο κρασί και το ονομαστό τσίπουρο της περιοχής.

Στην Πάτρα, στήθηκαν δεκάδες σούβλες στο πεζοδρόμιο, για όσους επέλεξαν να μην σουβλίσουν αλλά να προμηθευτούν ψημένο τον οβελία. Ορισμένοι πιάστηκαν με τη γίδα στην πλάτη, αφού πήραν το κατσικάκι δεμένο νωπό στη σούβλα, προκειμένου να ολοκληρώσουν τη διαδικασία στο σπίτι τους.