Στο κέντρο της Πάτρας, με τις υψηλές καλοκαιρινές θερμοκρασίες, η κατάσταση  περιγράφεται ως αποπνικτική, με την καθημερινότητα να γίνεται ακόμα πιο αβίωτη εξαιτίας των εκτεταμένων οδικών έργων που βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη, στερούμενα προφανώς κάθε ίχνους συντονισμού.

Δρόμοι και πεζοδρόμια ξηλώνονται από το ένα συνεργείο, μόνο και μόνο για να έρθει το επόμενο λίγες ημέρες μετά και να σκάψει ακριβώς στα ίδια σημεία για άλλο σκοπό. Η έλλειψη αυτή κεντρικού σχεδιασμού μαρτυρά αδιαφορία για τον δημότη του κέντρου, ο οποίος, σε αντίθεση με όσους διαμένουν στα προάστια ή στην εξοχή, είναι αναγκασμένος να υπομένει καθημερινά τη σκόνη, τον θόρυβο και τον εγκλωβισμό.

«Απάνθρωπος» αποκλεισμός  ΑΜΕΑ

Το πιο σοβαρό και βαθιά κοινωνικό πρόβλημα, ωστόσο, εστιάζεται στην πλήρη αδυναμία προσπελασιμότητας της πόλης από Άτομα με Αναπηρία (ΑΜΕΑ), ιδιαίτερα όσων αντιμετωπίζουν κινητικά προβλήματα ή προβλήματα όρασης.

Η κατάσταση χαρακτηρίζεται ως «απάνθρωπη», με αφορμή ένα σοκαριστικό περιστατικό που εκτυλίχθηκε στους δρόμους της Πάτρας: ένα νεαρό άτομο που προσπαθούσε να κινηθεί χρησιμοποιώντας το λευκό μπαστούνι, κινδύνευσε δύο φορές να πέσει και να τραυματιστεί σοβαρά, τόσο λόγω των κακοτεχνιών των έργων όσο και εξαιτίας ενός ασυνείδητου οδηγού που είχε σταθμεύσει ανενόχλητος το αυτοκίνητό του πάνω σε πεζόδρομο.

Με αφορμή το γεγονός αυτό, απευθύνεται μια σημαντική υπενθύμιση προς όλους, ότι  οφείλουμε να ρωτάμε πάντα διακριτικά ένα άτομο με αναπηρία αν χρειάζεται βοήθεια, χωρίς όμως να προβαίνουμε σε αυθαίρετες πρωτοβουλίες αν το ίδιο δεν συναινέσει.

Την ίδια στιγμή, ασκείται δριμεία κριτική στη δημοτική αρχή, καθώς, την ώρα που άλλες ελληνικές πόλεις έχουν γίνει πλήρως προσβάσιμες και φιλικές προς τα ΑΜΕΑ, η Πάτρα παραμένει ουραγός, με τον Δήμο να μεταθέτει διαρκώς τις ευθύνες του.

Το μήνυμα στρέφεται και κατά της δημοτικής αρχής, η οποία  αντί να αναγνωρίζει τα προβλήματα, επιλέγουν να εξυμνούν τυφλά τη διοίκηση και να επιτίθενται μελλοδραματικά σε κάθε πολίτη που εκφράζει τη δυσαρέσκειά του ή καταθέτει μια διαφορετική πρόταση.

«Είναι επιτακτική ανάγκη να μεριμνήσει ο Δήμαρχος, του οποίου τις κοινωνικές ευαισθησίες δεν αμφισβητούμε, αρκεί όμως αυτές να γίνονται πράξη», υπογραμμίζεται χαρακτηριστικά.