Θερμοκρασία υγρού βολβού: Ο αόρατος κίνδυνος των ακραίων καυσώνων
Ο συνδυασμός υψηλής θερμοκρασίας και υγρασίας μπορεί να καταστήσει ακόμη και έναν υγιή οργανισμό ανίκανο να προστατευτεί από τη ζέστη
Δεν είναι μόνο οι βαθμοί που δείχνει το θερμόμετρο εκείνοι που καθορίζουν πόσο επικίνδυνος είναι ένας καύσωνας. Καθοριστικό ρόλο παίζει και η υγρασία, η οποία μπορεί να εμποδίσει τον ανθρώπινο οργανισμό να αποβάλει τη θερμότητα.
Για τον λόγο αυτό οι επιστήμονες παρακολουθούν τη λεγόμενη θερμοκρασία υγρού βολβού. Πρόκειται για μια μέτρηση που συνδυάζει τη θερμοκρασία του αέρα με τα επίπεδα υγρασίας και δείχνει κατά πόσο μπορεί να εξατμιστεί ο ιδρώτας από το ανθρώπινο σώμα.
Ο ιδρώτας αποτελεί τον βασικό μηχανισμό φυσικής ψύξης του οργανισμού. Όταν όμως η ατμόσφαιρα είναι ήδη γεμάτη υγρασία, η εξάτμισή του περιορίζεται σημαντικά. Έτσι, η θερμότητα εγκλωβίζεται στο σώμα και αυξάνεται ο κίνδυνος θερμικής εξάντλησης, θερμοπληξίας, οργανικής ανεπάρκειας και θανάτου.
Το κρίσιμο όριο
Η θερμοκρασία υγρού βολβού στους 35 βαθμούς Κελσίου θεωρείται εδώ και χρόνια ένα θεωρητικό όριο ανθρώπινης επιβίωσης για παρατεταμένη έκθεση. Ωστόσο, νεότερα επιστημονικά δεδομένα δείχνουν ότι σοβαρός κίνδυνος μπορεί να εμφανιστεί και σε χαμηλότερες τιμές, ιδιαίτερα για ηλικιωμένους, παιδιά, ασθενείς και ανθρώπους που εργάζονται σε εξωτερικούς χώρους.
Αυτό σημαίνει ότι μια ημέρα με θερμοκρασία 40 βαθμών και υψηλή υγρασία μπορεί να είναι πολύ πιο επικίνδυνη από μια ημέρα με ακόμη υψηλότερη θερμοκρασία αλλά ξηρή ατμόσφαιρα.
Το παράδειγμα του Πακιστάν
Πόλεις του Πακιστάν, όπως η Τζακομπαμπάντ στην επαρχία Σιντ, βρίσκονται συχνά αντιμέτωπες με ακραίες συνθήκες ζέστης και υγρασίας. Η περιοχή περιβάλλεται από ξηρές εκτάσεις, αλλά βρίσκεται κοντά στον Ινδό ποταμό, γεγονός που ευνοεί τον συνδυασμό πολύ υψηλών θερμοκρασιών με αυξημένη υγρασία.
Τις ημέρες έντονου καύσωνα, οι κάτοικοι αναζητούν καταφύγιο σε κλιματιζόμενους χώρους, χρησιμοποιούν πάγο και αποφεύγουν τις μετακινήσεις. Οι συχνές διακοπές ηλεκτροδότησης, όμως, καθιστούν την κατάσταση ακόμη πιο επικίνδυνη, ιδιαίτερα για τις φτωχότερες οικογένειες που δεν διαθέτουν επαρκή μέσα προστασίας.
Ένα φαινόμενο που εμφανίζεται συχνότερα
Οι ακραίοι συνδυασμοί θερμοκρασίας και υγρασίας καταγράφονται ολοένα συχνότερα σε παράκτιες περιοχές και σε μέρη κοντά σε ποτάμια ή λίμνες. Η άνοδος της παγκόσμιας θερμοκρασίας αυξάνει την εξάτμιση του νερού και δημιουργεί συνθήκες θερμού και ιδιαίτερα υγρού αέρα.
Οι συνέπειες δεν είναι ίδιες για όλους. Σε εύπορες περιοχές υπάρχουν ανθεκτικά ηλεκτρικά δίκτυα, κλιματισμός και κατάλληλες υποδομές. Αντίθετα, στις φτωχότερες χώρες εκατομμύρια άνθρωποι παραμένουν εκτεθειμένοι, εργάζονται σε εξωτερικούς χώρους και δεν έχουν τη δυνατότητα να μετακινηθούν ή να προστατευτούν.
Η θερμοκρασία υγρού βολβού αποτελεί πλέον έναν από τους σημαντικότερους δείκτες για την πραγματική επικινδυνότητα ενός καύσωνα. Δείχνει ότι το ερώτημα δεν είναι μόνο πόσο ψηλά θα φτάσει ο υδράργυρος, αλλά εάν το ανθρώπινο σώμα θα εξακολουθεί να μπορεί να ψύχεται.
Πρόσθεσε στο τέλος του άρθρου την παρακάτω ενότητα:
Η ακραία ζέστη επηρεάζει και τις αεροπορικές μεταφορές
Οι υψηλές θερμοκρασίες δεν δοκιμάζουν μόνο τις αντοχές του ανθρώπινου οργανισμού, αλλά επηρεάζουν και τη λειτουργία των αεροσκαφών. Όσο θερμαίνεται ο αέρας, τόσο μειώνεται η πυκνότητά του, με αποτέλεσμα τα φτερά και οι κινητήρες να παράγουν δυσκολότερα την απαιτούμενη άνωση για την απογείωση.
Ένα αεροσκάφος χρειάζεται τότε μεγαλύτερη ταχύτητα και περισσότερο μήκος διαδρόμου. Όταν ο διαθέσιμος διάδρομος είναι μικρός, η εταιρεία πρέπει να μειώσει το βάρος της πτήσης, περιορίζοντας επιβάτες, αποσκευές, εμπορεύματα ή καύσιμα.
Μελέτη σε δέκα ελληνικά αεροδρόμια, βασισμένη σε δεδομένα 62 ετών, έδειξε ότι οι απαιτούμενες αποστάσεις απογείωσης μεγάλων αεριωθούμενων αεροσκαφών αυξήθηκαν κατά περίπου 1,5% ανά δεκαετία, εξαιτίας της ανόδου της θερμοκρασίας και των μεταβολών στους ανέμους.
Νεότερη έρευνα του Πανεπιστημίου του Reading σε 30 ευρωπαϊκά αεροδρόμια διαπίστωσε ότι το πρόβλημα θα είναι εντονότερο σε αεροδρόμια με μικρούς διαδρόμους, όπως της Χίου, της Παντελερίας, του Σαν Σεμπαστιάν και του Τσιαμπίνο της Ρώμης. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 2060, οι περιορισμοί στο βάρος ενός Airbus A320 μπορεί να αντιστοιχούν σε περίπου 5 έως 12 λιγότερους επιβάτες ανά πτήση, ανάλογα με την εξέλιξη των εκπομπών και της θερμοκρασίας.
Παράλληλα, συνθήκες που στο παρελθόν εμφανίζονταν μόνο μία ημέρα μέσα στο καλοκαίρι, ενδέχεται στις επόμενες δεκαετίες να καταγράφονται ακόμη και τρεις ή τέσσερις ημέρες την εβδομάδα.
Οι αεροπορικές εταιρείες μπορεί επομένως να μεταφέρουν πτήσεις νωρίς το πρωί ή αργά το βράδυ, όταν ο αέρας είναι πιο δροσερός, αλλά και να περιορίζουν το φορτίο τους. Η μείωση των διαθέσιμων θέσεων και η αύξηση του λειτουργικού κόστους είναι πιθανό να ασκήσουν ανοδική πίεση στις τιμές των εισιτηρίων, ιδιαίτερα κατά τους θερμούς καλοκαιρινούς μήνες.
Η κλιματική κρίση, συνεπώς, δεν αλλάζει μόνο τις θερμοκρασίες στους προορισμούς των διακοπών. Αρχίζει να επηρεάζει και τον τρόπο, την ώρα και πιθανότατα το κόστος με το οποίο θα ταξιδεύουμε.
Οι απόψεις που εκφράζονται στα σχόλια των άρθρων δεν απηχούν κατ’ ανάγκη τις απόψεις της ιστοσελίδας μας, το οποίο ως εκ τούτου δεν φέρει καμία ευθύνη. Για τα άρθρα που αναδημοσιεύονται εδώ με πηγή, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο την ιστοσελίδα.
Ακολούθησε τα Ηλειακά Νέα στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
