Το ασφαλιστικό μετά το 2030: Μπορούμε να αποφύγουμε μια νέα κρίση;
*Άρθρο του Φώτη Αλεξόπουλου
Η συζήτηση για το μέλλον των συντάξεων μετά το 2030 δεν αποτελεί κινδυνολογία, αλλά είναι μια πραγματική πρόκληση που προκύπτει από τα δεδομένα της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας. Η χώρα μας βρίσκεται αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή δημογραφική γήρανση, χαμηλή γεννητικότητα και τη συνεχή αύξηση του αριθμού των συνταξιούχων σε σχέση με τους ενεργούς εργαζόμενους.
Σήμερα, η αναλογία εργαζομένων προς συνταξιούχους κινείται περίπου στο 1,2 προς 1, όταν για τη μακροχρόνια βιωσιμότητα ενός αναδιανεμητικού ασφαλιστικού συστήματος απαιτείται σημαντικά υψηλότερη σχέση με πάνω από 3,1 . Αυτό σημαίνει ότι όλο και λιγότεροι εργαζόμενοι καλούνται να χρηματοδοτήσουν τις συντάξεις όλο και περισσότερων πολιτών.
Παράλληλα, το ελληνικό ασφαλιστικό σύστημα εξακολουθεί να στηρίζεται σε σημαντικό βαθμό στην κρατική χρηματοδότηση. Όταν η δυνατότητα αυτή περιοριστεί λόγω των απαιτήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τους δημοσιονομικούς περιορισμούς και περικοπές στις δαπάνες του κράτους, το πρόβλημα χρηματοδότησης μπορεί να γίνει πιο έντονο.
Επιπλέον, η αδήλωτη και υποδηλωμένη εργασία στερεί κάθε χρόνο εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ από τα ασφαλιστικά ταμεία, ενώ η φυγή νέων ανθρώπων στο εξωτερικό τα προηγούμενα χρόνια και η γήρανση του πληθυσμού έχουν περιορίσει το παραγωγικό και ασφαλιστικά ενεργό δυναμικό της χώρας.
Εάν η Πολιτεία δεν κινηθεί άμεσα, οι επιλογές που θα βρεθούν στο τραπέζι στο μέλλον θα είναι δυσάρεστες: είτε αύξηση εισφορών, είτε αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, είτε περιορισμός της συνταξιοδοτικής δαπάνης μέσω μειώσεων ή αλλαγών στον τρόπο υπολογισμού των συντάξεων.
Γι’ αυτό η αντιμετώπιση του προβλήματος πρέπει να ξεκινήσει σήμερα. Η κυβέρνηση οφείλει να προχωρήσει σε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο που θα περιλαμβάνει:
Πλήρη εξυγίανση του ασφαλιστικού συστήματος και καλύτερη αξιοποίηση της περιουσίας των ταμείων.
Αυστηρή καταπολέμηση της αδήλωτης εργασίας, μέσω εντατικότερων ελέγχων και χρήσης ψηφιακών εργαλείων.
Κίνητρα για περισσότερες και καλύτερα αμειβόμενες θέσεις εργασίας, ώστε να αυξηθούν οι ασφαλιστικές εισφορές.
Μέτρα αντιμετώπισης του δημογραφικού προβλήματος, με ουσιαστική στήριξη των νέων οικογενειών.
Πολιτικές επαναπατρισμού νέων επιστημόνων και εργαζομένων που έφυγαν στο εξωτερικό κατά την περίοδο της κρίσης.
Το ασφαλιστικό δεν μπορεί να περιμένει μέχρι να εμφανιστεί η επόμενη κρίση. Οι μεταρρυθμίσεις που θα γίνουν την επόμενη πενταετία θα καθορίσουν αν οι σημερινοί εργαζόμενοι θα έχουν αύριο μια αξιοπρεπή σύνταξη ή αν η χώρα θα αναγκαστεί να βρεθεί ξανά μπροστά σε δύσκολες αποφάσεις.
• Ο Φώτης Αλεξόπουλος είναι Οικονομολόγος
Οι απόψεις που εκφράζονται στα σχόλια των άρθρων δεν απηχούν κατ’ ανάγκη τις απόψεις της ιστοσελίδας μας, το οποίο ως εκ τούτου δεν φέρει καμία ευθύνη. Για τα άρθρα που αναδημοσιεύονται εδώ με πηγή, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο την ιστοσελίδα.
Ακολούθησε τα Ηλειακά Νέα στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
