Κάποιες φορές τα πιο ενδιαφέροντα πολιτικά μηνύματα δεν βρίσκονται στο κύριο θέμα μιας εκδήλωσης, αλλά σε μια φαινομενικά δευτερεύουσα αναφορά. Αυτό ακριβώς συνέβη στα εγκαίνια του νέου κέντρου κυβερνοάμυνας στο Πεντάγωνο.

Με αφορμή τη δωρεά του Ιδρύματος «Αθανάσιος Κ. Λασκαρίδης», ο Κυριάκος Μητσοτάκης έκανε μια ασυνήθιστα ευθεία παρέμβαση προς την ελληνική ναυτιλιακή ελίτ. Αφού ευχαρίστησε τον γνωστό εφοπλιστή, πήρε τα στοιχεία που είχε προηγουμένως παραθέσει ο ίδιος ο κ. Λασκαρίδης και τα μετέτρεψε σε πολιτικό μήνυμα με σαφείς αποδέκτες.

Ο Πρωθυπουργός μίλησε για περίπου 50 κορυφαίες ναυτιλιακές οικογένειες με περιουσίες που ξεπερνούν αθροιστικά τα 50 δισεκατομμύρια ευρώ. Και αμέσως έβαλε στο τραπέζι ένα υποθετικό – αλλά εξαιρετικά ηχηρό – σενάριο: εάν ακολουθούσαν το παράδειγμα των Ωνάση και Νιάρχου και διέθεταν το μισό της περιουσίας τους σε κοινωφελή ιδρύματα, θα δημιουργούνταν ένα κεφάλαιο της τάξης των 25 δισεκατομμυρίων ευρώ. Με μια συντηρητική ετήσια απόδοση 5%, το ποσό που θα μπορούσε να κατευθύνεται κάθε χρόνο στην ελληνική κοινωνία θα ξεπερνούσε το 1 δισεκατομμύριο ευρώ.

Δύσκολα μπορεί κανείς να πιστέψει ότι η συγκεκριμένη αναφορά έγινε τυχαία. Πολύ περισσότερο όταν ο ίδιος ο Πρωθυπουργός υπενθύμισε ότι η ελληνική πολιτεία στήριξε διαχρονικά τη ναυτιλία και κάλεσε ουσιαστικά τους μεγάλους κερδισμένους του κλάδου να επιστρέψουν μεγαλύτερο μέρος του πλούτου τους στην κοινωνία.

Με άλλα λόγια, πίσω από τα θερμά λόγια για τη δωρεά Λασκαρίδη, αρκετοί διέκριναν ένα διακριτικό αλλά σαφές κάλεσμα προς τους δισεκατομμυριούχους του ελληνικού εφοπλισμού: ήρθε η ώρα για περισσότερη κοινωνική προσφορά και λιγότερη φιλανθρωπία συμβολικού χαρακτήρα.