Αφανής ήρωας…* προσωπικά/personal
Ο Μάριος, 52 ετών, δεν είναι πια εδώ. Έφυγε μόνος, εντελώς εξαντλημένος ψυχικά και σωματικά, εγκαταλελειμμένος από το κράτος, την εκκλησία, εμάς.
Για χρόνια, η μόνη του εργασία ήταν η 24ωρη φροντίδα της μητέρας του με άνοια. Δεν ήταν απλώς φτωχός, ήταν αποκλεισμένος παλεύοντας καθημερινά με τη φτώχεια, τον υποσιτισμό και την εγκληματική αδιαφορία των κοινωνικών υπηρεσιών, ο Μάριος βρέθηκε σε ένα αδιέξοδο. Το κράτος απαιτεί από έναν φροντιστή, που δεν μπορεί να απομακρυνθεί λεπτό από το κρεβάτι του ασθενούς του, να έχει τη δύναμη να «τρέξει» έναν λαβύρινθο εξαντλητικών γραφειοκρατικών διαδικασιών —ΚΕΠΑ, ΟΠΕΚΑ— για να δικαιωθεί μια πενιχρή ενίσχυση. Ο Μάριος, εγκλωβισμένος μέσα στο σπίτι του, δεν τα κατάφερε. Έτσι, δεν έπαιρνε ούτε αυτά τα 338 ευρώ.
Το πιο σκληρό; Όταν αναγκαζόταν να ζητά ακόμα και τα απολύτως απαραίτητα τρόφιμα από φιλανθρωπικές ομάδες στο Facebook, κάποιοι —από την ασφάλεια του καναπέ τους— τον αποκαλούσαν “τεμπέλη”.
Κανείς τους δεν αναρωτήθηκε: Πώς να εργαστεί ένας άνθρωπος που είναι δέσμιος 24 ώρες το 24ωρο; Πώς να παλέψει με το τέρας της γραφειοκρατίας όταν η ίδια η ζωή του καταρρέει από την πείνα και τη μοναξιά;
Ο θάνατος του Μάριου είναι ο καθρέφτης μας. Είναι η “εύθραυστη ζωή” που όλοι υποκρινόμαστε ότι δεν βλέπουμε. Το μόνο του “έγκλημα”, που πλήρωσε με τη ζωή του, ήταν η αγάπη για τη μητέρα του, την οποία δεν άντεχε να εγκαταλείψει.
Επίλογος: Η περίπτωση του Μάριου επιβεβαιώνει τη σκληρή στατιστική ότι οι φροντιστές ΑμεΑ εξαντλούνται και φεύγουν συχνά από τη ζωή νωρίτερα από τους ίδιους τους ασθενείς που περιθάλπουν.
Οι απόψεις που εκφράζονται στα σχόλια των άρθρων δεν απηχούν κατ’ ανάγκη τις απόψεις της ιστοσελίδας μας, το οποίο ως εκ τούτου δεν φέρει καμία ευθύνη. Για τα άρθρα που αναδημοσιεύονται εδώ με πηγή, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο την ιστοσελίδα.
Ακολούθησε τα Ηλειακά Νέα στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
