Αν ο σύντροφός σας έμενε άνεργος και σας άφηνε να παλεύετε μόνοι σας για να καλύψετε τους λογαριασμούς, πόσο καιρό θα ανεχόσασταν αυτή την κατάσταση πριν απαιτήσετε μια αλλαγή;

Μια 28χρονη γυναίκα αποκαλύπτει πως έχει καταλήξει να νιώθει «υπηρέτρια» και φροντίστρια του 29χρονου συζύγου της — μια κατάσταση που την έχει φέρει πλέον σε εξαιρετικά δύσκολη θέση.

Εννέα χρόνια μαζί, αλλά τώρα η οικονομική πίεση δοκιμάζει τη σχέση τους

Η γυναίκα παντρεύτηκε τον σύζυγό της πριν από τέσσερα χρόνια, ενώ συνολικά είναι μαζί εδώ και εννέα χρόνια. Παρότι η σχέση τους έχει περάσει δύσκολες στιγμές, έχουν ζήσει και πολλές όμορφες αναμνήσεις, με εκείνον να παραμένει πάντα ο μεγαλύτερος υποστηρικτής της.

«Μαζί του μπορώ να είμαι ο πραγματικός μου εαυτός, με τρόπους που δεν μπορώ με άλλους ανθρώπους. Είναι ο μόνος άνθρωπος στη ζωή μου που έχει χαρεί και πανηγυρίσει κάθε μου επιτυχία», εξήγησε.

Όμως, πριν από δύο χρόνια, ο σύζυγός της έχασε τη δουλειά του. Εκείνη είχε αρκετό εισόδημα για να καλύψει τα μηνιαία έξοδα του σπιτιού και του ζήτησε να ξεκινήσει την αναζήτηση νέας εργασίας, αναλαμβάνοντας η ίδια προσωρινά το οικονομικό βάρος.

Παράλληλα, εκείνος ανέλαβε το μεγαλύτερο μέρος των οικιακών εργασιών και το μαγείρεμα, ώστε να υπάρχει μια καλύτερη ισορροπία στη σχέση τους.  Το πρόβλημα, όμως, άρχισε να εμφανίζεται όταν τα έξοδα αυξήθηκαν σημαντικά.

Λογαριασμοί κτηνιάτρου, προβλήματα με το αυτοκίνητο και απρόβλεπτες ανάγκες της καθημερινότητας ξεπέρασαν τις οικονομικές της δυνατότητες.  Έτσι, αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει το ταμείο έκτακτης ανάγκης, ενώ την περασμένη χρονιά δεν κατάφερε καν να βάλει χρήματα στους ατομικούς συνταξιοδοτικούς της λογαριασμούς.

Ο σύζυγός της αφιερώνει μόλις τρεις ημέρες την εβδομάδα στην αναζήτηση εργασίας και ασχολείται με αυτήν μόνο δύο έως τρεις ώρες την ημέρα. Επιπλέον, επιμένει να αναζητά θέσεις εργασίας σε έναν πολύ συγκεκριμένο και περιορισμένο κλάδο στον οποίο είχε εργαστεί στο παρελθόν, χωρίς να εξετάζει άλλες επιλογές.

Η ίδια τού έχει ζητήσει αρκετές φορές να βρει έστω μια δουλειά μερικής απασχόλησης — οτιδήποτε θα μπορούσε να βοηθήσει οικονομικά το σπίτι και να μειώσει την πίεση που έχει επωμιστεί. Εκείνος, όμως, την παρακάλεσε να μην τον πιέσει να κάνει κάτι τέτοιο.

Μάλιστα, είχε υποσχεθεί πως θα επενδύσει στην εκπαίδευσή του και θα αποκτήσει νέες δεξιότητες ώστε να γίνει πιο ανταγωνιστικός για τις θέσεις εργασίας στον κλάδο του.  Ωστόσο, μέχρι σήμερα, τίποτα από αυτά δεν έχει γίνει πραγματικότητα.

Το αποτέλεσμα; Το βιογραφικό του παραμένει ακριβώς το ίδιο, χωρίς καμία ουσιαστική αλλαγή ή εξέλιξη. Έχει παγιδευτεί σε μια δουλειά που τη διαλύει, αλλά δεν μπορεί να φύγει

«Η δουλειά μου έχει τεράστιο άγχος, ένα αρκετά τοξικό περιβάλλον και ακόμη και στις καλές μέρες είναι εξαντλητική. Όμως είναι αυτή που μας παρέχει όλες τις παροχές και την ασφάλιση, οπότε δεν μπορώ να φύγω», αποκάλυψε.

«Δεν μπορώ καν να αλλάξω τμήμα μέσα στην εταιρεία, γιατί έχουν παγώσει όλες οι εσωτερικές μετακινήσεις των εργαζομένων», πρόσθεσε.

Η οικονομική ανισορροπία άρχισε να σκοτώνει τη σχέση τους

«Μετά από όλα αυτά, έχω χάσει πλέον την έλξη που ένιωθα για εκείνον. Με απομακρύνει η έλλειψη πρωτοβουλίας του και το γεγονός ότι δεν δείχνει διάθεση να κάνει ό,τι χρειάζεται για να αλλάξει η κατάσταση», παραδέχτηκε.

«Αγαπάμε να ταξιδεύουμε μαζί, όμως πλέον δεν μπορούμε να το κάνουμε, γιατί βασιζόμασταν στο δικό του εισόδημα για να χρηματοδοτούμε αυτές τις εμπειρίες. Εκείνος επιμένει πως θέλει να κάνει ό,τι μπορεί για να με φροντίσει, όμως αυτό φαίνεται να σταματά όταν χρειάζεται να αφιερώσει περισσότερες από μία ή δύο ώρες την ημέρα στην αναζήτηση εργασίας».

Η καθημερινότητά τους πλέον έχει διαμορφωθεί με έναν τρόπο που την εξουθενώνει: εκείνη είναι αυτή που σηκώνει το μεγαλύτερο οικονομικό βάρος μέσα από μια δουλειά που τη συνθλίβει ψυχολογικά, ενώ ο σύζυγός της αναλαμβάνει τις δουλειές του σπιτιού, ψάχνει περιστασιακά για εργασία και περνά το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του με τα προσωπικά του χόμπι.

Τα βράδια περνούν χρόνο μαζί, όμως εκείνη φτάνει σε αυτό το σημείο γεμάτη απογοήτευση και συσσωρευμένη αγανάκτηση. Έτσι, οι στιγμές που θα έπρεπε να τους φέρνουν πιο κοντά δεν μοιάζουν πλέον τόσο όμορφες.

Για την ίδια, αυτή η πραγματικότητα απέχει πολύ από τον γάμο που είχε ονειρευτεί.

«Δεν αντέχω άλλο αυτή την κατάσταση» – Σκέφτεται ακόμη και προγαμιαία συμφωνία για να προστατεύσει το μέλλον της

Αν είχαν παιδιά και ο σύζυγός της ήταν ένας μπαμπάς που έμενε στο σπίτι για να τα φροντίζει, ίσως να μην την ενοχλούσε τόσο πολύ το γεγονός ότι δεν εργάζεται. Όμως, στην πραγματικότητα, εκείνος δεν είναι καν σίγουρος αν θέλει παιδιά — και η ίδια δεν είναι διατεθειμένη να φέρει ένα παιδί στον κόσμο με τη σχέση τους σε αυτή την κατάσταση.

«Υποθέτω πως αυτό που ψάχνω είναι συμβουλές για το ποια θα ήταν τα επόμενα βήματα που θα ακολουθούσαν οι περισσότεροι άνθρωποι. Σκέφτομαι ακόμη και να κάνουμε μια μεταγαμιαία συμφωνία, ώστε να προστατεύσω τα συνταξιοδοτικά μου χρήματα, παρόλο που δυσκολεύομαι να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς εκείνον», κατέληξε.

Η αλήθεια είναι πως κανείς δεν θέλει να φτάνει σε τελεσίγραφα μέσα σε έναν γάμο. Όμως, σε μια σχέση όπως αυτή, ίσως ένα ξεκάθαρο όριο να είχε λειτουργήσει ως «καμπανάκι».

Το πρόβλημα είναι πως μπορεί πλέον να είναι αργά για να κάνει κάτι που θα αναγκάσει τον σύζυγό της να αλλάξει.  Η ίδια το παραδέχεται: έχει καταλήξει να αισθάνεται σαν να είναι υπηρέτρια.

Του έχει προσφέρει τόση άνεση και ασφάλεια, ώστε εκείνος δεν έχει πραγματικό κίνητρο να βγει στην αγορά εργασίας και να προσπαθήσει περισσότερο, αφού η υπάρχουσα κατάσταση τού επιτρέπει να μένει στο σπίτι χωρίς ουσιαστική πίεση.

Τελεσίγραφο ή χωρισμός; Η δύσκολη απόφαση που καλείται να πάρει

Θα μπορούσε, φυσικά, να προσπαθήσει να τον ταρακουνήσει δίνοντάς του ένα ξεκάθαρο τελεσίγραφο: να βρει δουλειά ή να αντιμετωπίσουν το ενδεχόμενο διαζυγίου. Όμως τότε θα πρέπει να αναρωτηθεί τι θα κάνει αν ούτε αυτό τον κινητοποιήσει.

Το λιγότερο που θα μπορούσε να εξετάσει είναι ένας χωρισμός για ένα διάστημα, αν θέλει να του δώσει ακόμη μία ευκαιρία να αναλάβει τις ευθύνες του και να αλλάξει πορεία. Ωστόσο, οι πιθανότητες δεν φαίνεται να είναι με το μέρος της.

Από τη στιγμή που η ίδια δεν είναι έτοιμη να τον εγκαταλείψει, αλλά παράλληλα η έλλειψη φιλοδοξίας και η απουσία επαγγελματικής προσπάθειας έχουν αρχίσει να σβήνουν την έλξη που ένιωθε για εκείνον, το μεγάλο ερώτημα παραμένει:

Τι μπορεί πραγματικά να κάνει για να σώσει τη σχέση της — ή για να προστατεύσει τον εαυτό της;