Ομιλία του Χρήστου Γαρύφαλλου στην ΑΔΕΔΥ: «Τα Funds και η κοινωνική λαίλαπα των πλειστηριασμών»

Τα Funds και η κοινωνική λαίλαπα των πλειστηριασμών.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Σήμερα θα ήθελα να θίξω ένα σοβαρό οικονομικό ζήτημα, μια βαθιά κοινωνική πληγή που εξαπλώνεται αθόρυβα μέσα στην ελληνική κοινωνία και απειλεί να διαλύσει ό,τι απέμεινε από τη μεσαία τάξη, την αξιοπρέπεια των εργαζομένων και την κοινωνική συνοχή.

Μιλώ για τα funds, για τους πλειστηριασμούς, για την αρπαγή περιουσιών ανθρώπων που δούλεψαν μια ζωή για να εξασφαλίσουν μια στέγη για την οικογένειά τους.

Η ιστορία ξεκινά στα χρόνια της οικονομικής κρίσης. Οι ελληνικές τράπεζες, φορτωμένες με «κόκκινα δάνεια», βρέθηκαν σε αδιέξοδο. Αντί όμως να υπάρξει μια πραγματική κοινωνική πολιτική προστασίας των πολιτών που χτυπήθηκαν από τη λιτότητα, την ανεργία και τη φτωχοποίηση, επιλέχθηκε ένας διαφορετικός δρόμος: η μαζική μεταβίβαση δανείων σε ξένα funds. Έτσι, δάνεια ανθρώπων που είχαν πληρώσει επί χρόνια δόσεις, τόκους και εισφορές, που είχαν χάσει δουλειές, μισθούς και επιχειρήσεις μέσα στην κρίση, πουλήθηκαν σε εταιρείες του εξωτερικού έναντι εξευτελιστικών ποσών.

Και εδώ βρίσκεται η τεράστια αδικία.

Τα funds αγοράζουν πολλές φορές δάνεια στο 3%, στο 5% ή στο 10% της ονομαστικής τους αξίας, αλλά απαιτούν από τον δανειολήπτη το 100% του ποσού, μαζί με τόκους, προσαυξήσεις και απειλές πλειστηριασμού. Δηλαδή, ένας άνθρωπος που χρωστά 100.000 ευρώ μπορεί το δάνειό του να αγοράστηκε για 3.000 ή 5.000 ευρώ, αλλά το fund να τον κυνηγά για ολόκληρο το ποσό και να του παίρνει το σπίτι. Οι διακανονισμοί και τα κουρέματα, βάσει του νομοθετικού πλαισίου που θεσπίστηκε, έχουν αποδειχθεί έως σήμερα στην πράξη προσχηματικοί και μη βιώσιμοι, αφού ο δανειολήπτης καθίσταται στην κυριολεξία έρμαιο των διαθέσεων του εκάστοτε fund.

Ο νόμος Κατσέλη, παρά τις αδυναμίες του, υπήρξε ένα ανάχωμα προστασίας για χιλιάδες οικογένειες. Έδινε τη δυνατότητα στον πολίτη να προσφύγει στη Δικαιοσύνη και να προστατεύσει την πρώτη κατοικία του. Όμως, αντί να ενισχυθεί και να εκσυγχρονιστεί, ξεδοντιάστηκε συστηματικά.

Ποτέ δεν δόθηκε στον πολίτη το δικαίωμα να εξαγοράσει το δάνειό του στην ίδια τιμή που το αγοράζει το fund. Ποτέ δεν δημιουργήθηκε ένας πραγματικός δημόσιος φορέας κοινωνικής διαχείρισης χρεών. Ποτέ δεν επιλέχθηκε μια λύση βιώσιμη, κοινωνικά δίκαιη και ανθρώπινη.

Αντίθετα, δημιουργήθηκε ένα καθεστώς ανεξέλεγκτο. Funds που πολλές φορές εδρεύουν σε φορολογικούς παραδείσους, σε διευθύνσεις του εξωτερικού χωρίς πραγματική παρουσία, χωρίς γραφεία, χωρίς κοινωνική λογοδοσία, χωρίς ουσιαστικό έλεγχο. Εταιρείες φαντάσματα που καθορίζουν τις ζωές χιλιάδων ανθρώπων. Με προκλητικές φορολογικές διευκολύνσεις και με ένα νομοθετικό πλαίσιο που τις προστατεύει διαρκώς.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Οι πλειστηριασμοί δεν είναι απλοί αριθμοί. Είναι οικογένειες. Είναι ηλικιωμένοι που κινδυνεύουν να χάσουν το σπίτι που έχτισαν με κόπους δεκαετιών. Είναι νέα ζευγάρια που δεν μπορούν να ανασάνουν. Είναι εργαζόμενοι που γονάτισαν από τα μνημόνια, την πανδημία και την ακρίβεια.

Και το φαινόμενο έχει πάρει διαστάσεις κοινωνικής λαίλαπας.

Θα σας αναφέρω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα από τον τόπο μου, τον Πύργο Ηλείας. Σύμφωνα με στοιχεία της τοπικής πολεοδομίας, η οποία εξυπηρετεί περίπου 60.000 ανθρώπους, οι αιτήσεις δικαστικών επιμελητών για παροχή στοιχείων αδειών κτιρίων που πρόκειται να πλειστηριαστούν, ξεπερνούν τις 100 τα δύο τελευταία χρόνια και ο ρυθμός είναι συνεχώς αυξανόμενος. Σκεφτείτε το μέγεθος αυτής της καταστροφής για μια μικρή κοινωνία. Εκατό αξιοπρεπείς οικογένειες και πόσες ακόμα ακολουθούν, να βρίσκονται αντιμέτωπες με την απώλεια της περιουσίας τους, με τον φόβο, την απόγνωση και την κοινωνική περιθωριοποίηση. Και αναρωτιέμαι: αν αυτή είναι η εικόνα σε μια μικρή επαρχιακή περιοχή, τι συμβαίνει άραγε στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη, στις μεγάλες πόλεις;

Αυτός ο κόσμος πίνει το πικρό ποτήρι με αξιοπρέπεια. Υπομένει σιωπηλά. Ντρέπεται να μιλήσει για το δράμα του. Και αυτή η αξιοπρέπεια του λαού έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την αδιαφορία μεγάλου μέρους του πολιτικού συστήματος.

Το ζήτημα αυτό αφορά άμεσα και τους δημόσιους υπαλλήλους. Οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι σήμερα οικονομικά εξαντλημένοι. Με μισθούς καθηλωμένους, με ακρίβεια που τσακίζει, με κόστος ζωής που εκτοξεύεται, χιλιάδες εργαζόμενοι βρίσκονται στα όρια της οικονομικής ασφυξίας. Δεν μπορούμε να κάνουμε πως δεν βλέπουμε ότι το πρόβλημα χτυπά ήδη την πόρτα συναδέλφων μας.

Γι’ αυτό η ΑΔΕΔΥ δεν μπορεί να παραμένει θεατής.

Η ΑΔΕΔΥ οφείλει να υψώσει δυναμικά τη φωνή της υπέρ της κοινωνίας. Να απαιτήσει πραγματική προστασία της πρώτης κατοικίας. Να απαιτήσει διαφάνεια και έλεγχο στα funds. Να απαιτήσει δικαίωμα εξαγοράς των δανείων από τους ίδιους τους δανειολήπτες στις ίδιες τιμές που αγοράζουν τα funds. Να απαιτήσει κοινωνικές ρυθμίσεις με βάση την πραγματική δυνατότητα αποπληρωμής.

Να αναδείξουμε το θέμα παντού: στους χώρους δουλειάς, στην κοινωνία, στα μέσα ενημέρωσης, στους δρόμους. Και αν χρειαστεί, να προχωρήσουμε σε δυναμικές κινητοποιήσεις.

Γιατί τα funds δεν είναι απλώς ένας οικονομικός μηχανισμός. Είναι η γάγγραινα της χώρας και της κοινωνίας. Είναι ένα σύστημα που μετατρέπει τη δυστυχία των ανθρώπων σε επενδυτικό προϊόν.

Και αν δεν δοθεί ανάσα στον κόσμο, αν συνεχιστεί αυτή η πολιτική ασφυξίας, τότε σε συνδυασμό με την ακρίβεια, τη διαφθορά, το έλλειμμα δικαιοσύνης, την ανασφάλεια και τις διεθνείς κρίσεις, η χώρα θα οδηγηθεί σε ακόμη βαθύτερη κοινωνική παρακμή.

Δεν ζητάμε προνόμια. Ζητάμε δικαιοσύνη.

Ζητάμε ένα κράτος που θα προστατεύει τους ανθρώπους και όχι τα αρπακτικά της αγοράς.

Ζητάμε μια κοινωνία όπου ο εργαζόμενος δεν θα φοβάται ότι θα χάσει το σπίτι του επειδή κάποια εταιρεία φάντασμα αποφάσισε ότι η ζωή του είναι ένας αριθμός σε έναν ισολογισμό.

Και αυτός ο αγώνας δεν είναι μόνο οικονομικός.

Είναι βαθιά κοινωνικός.

Είναι βαθιά δημοκρατικός.

Και είναι αγώνας αξιοπρέπειας που μας αφορά όλους.

Σας ευχαριστώ.

Ακολούθησε τα Ηλειακά Νέα στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Παρόμοια Άρθρα:

Άρθρο του Γιώργη ΤάΚη Δόξα – Λαμπρινόπουλου: “Παραιτείται ο Τάκης Δόξας από την εταιρεία Ηλειακών Μελετών & Δράσεων” JDD: Υπόθεση Henry Nowak – Το θανατηφόρο τίμημα της woke αστυνομίας στο Ηνωμένο Βασίλειο Χρίστος Παπαδημητρίου: «Η Τεχνητή Νοημοσύνη ανήκει στην ανθρωπότητα, όχι στους τεχνολογικούς κολοσσούς»