Πανελλαδικές 2026: Ο σχολιασμός των θεμάτων σε Αρχαία Ελληνικά και Μαθηματικά από το Φροντιστήριο Άλμα – Δύσκολη η Βιολογία – ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ

Από το Φροντιστήριο ΑΛΜΑ δόθηκε ο σχολιασμός των θεμάτων στα Αρχαία Ελληνικά, με τη φιλολογική ομάδα να επισημαίνει ότι τα θέματα ήταν σαφή, διαβαθμισμένης δυσκολίας και απαιτούσαν καλή προετοιμασία από τους υποψηφίους.

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΘΕΜΑΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ

Οι υποψήφιοι των Ανθρωπιστικών Σπουδών διαγωνίστηκαν σήμερα στο μάθημα των Αρχαίων Ελληνικών.

Στο διδαγμένο κείμενο δόθηκε η 13η Ενότητα από τα Ηθικά Νικομάχεια του Αριστοτέλη. Οι δύο πρώτες ερωτήσεις αφορούσαν την κατανόηση του κειμένου και ήταν κλειστού τύπου και σύντομης απάντησης. Η ερώτηση ανάπτυξης ζητούσε από τους μαθητές να αναφερθούν στη γέννηση και τη φθορά των τεχνών και των αρετών, καθώς και στη συμβολή του δασκάλου σε αυτή τη διαδικασία. Το παράλληλο κείμενο ήταν απόσπασμα από την ομιλία του καθηγητή Μιχάλη Σταθόπουλου και αφορούσε στον ρόλο της δικαιοσύνης και στο οποίο οι μαθητές κλήθηκαν να παρουσιάσουν τη συμπεριφορά και τις επιλογές του ατόμου στα πεδία της ανθρώπινης πράξης όπως αυτές εντοπίζονται στα δύο αποσπάσματα. Στην ετυμολογική άσκηση οι υποψήφιοι έπρεπε να εντοπίσουν από το διδαγμένο κείμενο πέντε ετυμολογικά συγγενείς λέξεις ενώ η εισαγωγή είχε τη μορφή «Σωστού-Λάθους» και αφορούσε στον Αριστοτέλη.

Στο αδίδακτο κείμενο οι μαθητές κλήθηκαν να προσεγγίσουν απόσπασμα του Λυσία από τον λόγο του «Περί του Σηκοῦ Ἀπολογία». Ζητήθηκε η μετάφραση συγκεκριμένου χωρίου και νοηματική ερώτηση σχετικά με τα επιχειρήματα του ομιλητή περί της αθωότητάς του. Οι γραμματικές και συντακτικές παρατηρήσεις ήταν κλιμακούμενης δυσκολίας με την τελευταία ερώτηση να αφορά την αναγνώριση του υποθετικού λόγου και τη μετατροπή του σε διαφορετικό είδος.

Τα θέματα ήταν με σαφήνεια διατυπωμένα, διαβαθμισμένης δυσκολίας και απαιτούσαν την καλή προετοιμασία μαθητών και την εξοικείωσή τους με τον αρχαίο ελληνικό λόγο.

ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ ΟΜΑΔΑ «ΑΛΜΑ»

• Βόλλαρη Εξακουστή
• Δάββου Σοφία
• Λούπη Βασιλική
• Μιχαηλίδη Αθηνά
• Παναγιωτοπούλου Όλγα
• Πανοπούλου Ιωάννα
• Παπαδόπουλος Σάκης

Πανελλαδικές 2026: Το σχόλιο του Φροντιστηρίου Άλμα για τα Μαθηματικά

Με το μάθημα των Μαθηματικών συνεχίζονται οι Πανελλαδικές Εξετάσεις για τους υποψηφίους των Θετικών και Οικονομικών Επιστημών. Τα σημερινά θέματα κρίνονται κλιμακούμενης δυσκολίας και απαιτούσαν από τους υποψηφίους προσεγμένη διαχείριση του χρόνου και καλή κατανόηση της ύλης με συστηματικό και οργανωμένο διάβασμα.

Βεβαίως, για μια ακόμη φορά διαπιστώνουμε ότι τα Μαθηματικά χρειάζονται βάσεις απ’ όλες τις τάξεις Γυμνασίου και Λυκείου, καθώς τα ερωτήματα ήταν τέτοια που απαιτούσαν συνδυασμό προηγούμενων γνώσεων αλλά και όλης της ύλης της Γ’ Λυκείου.

Σε σύγκριση με προηγούμενες εξετάσεις, πιστεύουμε ότι στα φετινά θέματα δεν υπήρχαν απαγορευτικά ερωτήματα. Επομένως, οι σωστά προετοιμασμένοι μαθητές που θα διατηρήσουν την ψυχραιμία τους και θα διαχειριστούν με σύνεση τον χρόνο που τους δίνεται, χωρίς να πανικοβληθούν, θα μπορέσουν να φτάσουν βαθμολογικά σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο.

Φροντιστήριο «Άλμα»

• Αλεξανδρόπουλος Βαγγέλης
• Ανδρικοπούλου Νέλλη
• Βρύνα Λιάνα
• Βρύνας Σπύρος
• Κρίκας Γιώργος
• Λιακόπουλος Σπύρος
• Παναγιωτοπούλου Μάγδα

Πανελλαδικές 2026: Δύσκολη η Βιολογία, με απαιτήσεις σε κρίση και εμβάθυνση των εννοιών

Σήμερα οι υποψήφιοι της Ομάδας Προσανατολισμού Υγείας διαγωνίστηκαν στο μάθημα της Βιολογίας. Σύμφωνα με τον σχολιασμό του Φροντιστηρίου Άλμα, τα θέματα ήταν ιδιαίτερα απαιτητικά και δυσκολότερα σε σχέση με τα περσινά, απαιτώντας ουσιαστική κατανόηση και εμβάθυνση στις βασικές έννοιες της Βιολογίας.

Όπως επισημαίνεται, η δυσκολία των θεμάτων ξεκινούσε ήδη από το Θέμα Γ1 και κλιμακωνόταν στο Δ2, το οποίο απαιτούσε ιδιαίτερη προσοχή από τους υποψηφίους. Παράλληλα, οι εκφωνήσεις κρίνονται σαφείς, χωρίς ασάφειες στη διατύπωση, ωστόσο απαιτούσαν σωστή ερμηνεία και αποτελεσματική διαχείριση του χρόνου κατά τη διάρκεια της εξέτασης.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στο Β’ Θέμα, το οποίο περιλάμβανε περισσότερο θεωρητικά ερωτήματα, με τις απαντήσεις να αντλούνται κυρίως από το Α’ Τεύχος της ύλης. Συνολικά, το εύρος των ασκήσεων κάλυπτε μεγάλο μέρος της θεωρίας, ζητώντας από τους μαθητές όχι μόνο γνώση της ύλης αλλά και αξιοποίηση της κριτικής τους σκέψης.

Κωνσταντίνα Ανδρεοπούλου
Βιολόγος

—

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ

Α1.α.
1 Σ
2 Λ

Α1.β
i) Η αντωνυμία «αὐτοῖς» αναφέρεται στις φράσεις: τὰ ἐν τοῖς συναλλάγμασι, τὰ ἐν τοῖς δεινοῖς, τὰ περὶ τὰς ἐπιθυμίας, τὰς περὶ τὰς ὀργὰς.

ii) Η αντωνυνία «τούτων» αναφέρεται στη λέξη «τὰς ἐνεργείας».

B1.
Ο Αριστοτέλης προσθέτει νέο επιχείρημα, με το οποίο δείχνει ότι η αρετή είναι προϊόν εθισμού και η ποιότητά της εξαρτάται από την ποιότητα του εθισμού που την προκαλεί. Η δημιουργία και ο εκφυλισμός της επίκτητης ιδιότητας προκύπτουν από αντίστοιχους λόγους και ποιότητα εθισμού. Έτσι για συγκεκριμένους λόγους και με την κατάλληλη άσκηση οι άνθρωποι κατακτούν την αρετή και ακριβώς για τους αντίθετους λόγους και με την ακατάλληλη άσκηση η αρετή εκφυλίζεται. Ο Αριστοτέλης εννοεί μάλλον μια διαδικασία «δόμησης» και «αποδόμησης» της αρετής ενισχύοντας τη θέση του για τον επίκτητο χαρακτήρα της. Τα ρήματα «γίνεται – φθείρεται» μας παραπέμπουν στο θεμελιώδες αντιθετικό ζεύγος της φιλοσοφικής σκέψης«γένεσις – φθορά». Για τον Αριστοτέλη, αυτή ήταν μια φυσική διαδικασία μονόδρομη: γένεση -> αύξηση -> τελείωση -> παρακμή -> φθορά (αποδίδεται έργο στον Αριστοτέλη με τίτλο Περί Γενέσεως και Φθοράς). Αυτή, λοιπόν, η διαδικασία ακολουθείται και στις ηθικές αρετές. Κάθε αρετή για τους ίδιους λόγους και χρησιμοποιώντας τα ίδια μέσα γεννιέται και με την καλή εξάσκηση κατακτιέται, ενώ με την κακή εξάσκηση χάνεται.
Η ενότητα κλείνει με την επισήμανση του Αριστοτέλη ότι για την καλλιέργεια της ηθικής αρετής απαραίτητη κρίνεται η συμβολή του διδάσκοντος και της διδασκαλίας, της εκπαίδευσης γενικότερα, γιατί η ηθική ποιότητα του κάθε ανθρώπου προκύπτει όχι απλώς από την άσκηση, αλλά από την ποιότητα της άσκησης που έχει προηγηθεί. Ο δάσκαλος θα δώσει τον προσανατολισμό του ορθού εθισμού διδάσκοντας τους κανόνες της αρετής, τους τρόπους εφαρμογής τους και εκπαιδεύοντας στην ορθή άσκηση. Ο δάσκαλος είναι αυτός που παρακολουθεί και καθοδηγεί τους ανθρώπους στον σωστό εθισμό. Το ίδιο απαραίτητος είναι ο δάσκαλος και στις τέχνες, διότι αυτός θα διδάξει τον ασκούμενο σε μια τέχνη τους κανόνες της και τον σωστό τρόπο εφαρμογής τους. Αυτός ακριβώς είναι και ο ρόλος του νομοθέτη στην πόλη: αποτελεί τον δάσκαλο των πολιτών, ο οποίος χρησιμοποιώντας τα σωστά μέσα, δηλαδή τους σωστούς νόμους, θα διδάξει τους πολίτες τι είναι δίκαιο και τι άδικο, θα ορίσει τους κανόνες της δίκαιης και ηθικής συμπεριφοράς μέσα στην πόλη και θα τους οδηγήσει στην κατάκτηση των ηθικών αρετών και, άρα, στην ευδαιμονία. Επομένως, καταλήγουμε και πάλι στο συμπέρασμα ότι οι ηθικές αρετές δεν είναι έμφυτες, αφού στην αντίθετη περίπτωση ο ρόλος του δασκάλου θα ήταν μάταιος. Αντίθετα, οι ηθικές αρετές κατακτώνται με τη σωστή άσκηση, με τη διαρκή επανάληψη ηθικών πράξεων.

B2.
Στο συγκεκριμένο χωρίο από το διδαγμένο του Αριστοτέλη γίνεται αναφορά ότι όπως και στις τέχνες έτσι και τα μόνιμα στοιχεία του χαρακτήρα μας (ηθικές αρετές) αποκτώνται με την επανάληψη όμοιων ενεργειών. Ειδικότερα αναφέρει παράδειγμα που αφορά τις προσωπικές – κοινωνικές σχέσεις (τά ἐν τοῑς συναλλάγμασι, σχόλιο βιβλίου σελ. 124 «συναλλάγματα»). Ο τρόπος που συμπεριφερόμαστε στους άλλους ανθρώπους καθορίζει αν γίνουμε δίκαιοι ή άδικοι. Συγκεκριμένα αν οι άνθρωποι συνήθισαν να είναι δίκαιοι στη συναναστροφή τους με τους άλλους, γίνονται τελικά δίκαιοι. Αν όμως ακολουθήσουν το αντίθετο τρόπο συμπεριφοράς, δηλαδή συνηθίζουν να είναι άδικοι, τότε γίνονται τελικά άδικοι. Επομένως, ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι μαθαίνουν να συναναστρέφονται καθορίζει και την ποιότητα του χαρακτήρα τους.
Σύμφωνα με το απόσπασμα από την ομιλία του καθηγητή Μ. Σταθόπουλου η έννοια της δικαιοσύνης ταυτίζεται με την αλληλεγγύη και την επιείκεια. Διακατέχεται από τον κοινωνικό χαρακτήρα και είναι αρετή, αξία που απευθύνεται στον συνάνθρωπο. Προϋπόθεση της είναι η κατανόηση του τρόπου σκέψης του άλλου, η στήριξή του όταν οι περιστάσεις το απαιτούν. Η δίκαιη συμπεριφορά του κάθε ανθρώπου αφορά όλα τα επίπεδα των κοινωνικών συναναστροφών, ατομικών και συλλογικών.
Συμπερασματικά, η ηθική ποιότητα του ανθρώπου δεν είναι έμφυτη αλλά διαμορφώνεται σύμφωνα και με τον Αριστοτέλη αλλά και τον Μ. Σταθόπουλο από τον τρόπο που επιλέγει να ενεργεί στις καθημερινές του συναναστροφές.

B3.

1. Λ
2. Λ
3. Σ
4. Σ
5. Λ

Β4.
ρυπογόνος γινόμενον
ανάθεση νομοθέτου
ένδεια ἔδει
ξέφρενος σώφρονες
διάστρεμμα ἀναστρέφεσθαι
Γ1.
Επομένως, ποιος θα τολμούσε, εάν είχε έτσι η κατάσταση να προβεί σε μια τέτοια ενέργεια; Φαίνεται, όμως, σ’ εμένα πως είναι φοβερό, εσείς, οι οποίοι έχετε οριστεί από την πόλη όλον τον καιρό να φροντίζετε τα ιερά ελαιόδεντρα, ούτε γιατί τάχα εργαζόμουν παράνομα να μου έχετε επιβάλει πρόστιμο, ούτε να με έχει εμπλέξει σε δικαστικό αγώνα επειδή δήθεν εξαφάνισα κάποια, και αυτός που ούτε τυχαία καλλιεργεί κάπου κοντά, ούτε έχει οριστεί υπεύθυνος, ούτε βρίσκεται σε (κατάλληλη) ηλικία να γνωρίζει σχετικά με τέτοια ζητήματα, να με καταγγείλει επειδή εξαφάνισα ιερό ελαιόδεντρο.
Γ2.
• 1ο: θα είχε τη δυνατότητα να διαπράξει αδίκημα την εποχή της τυραννίας πιο εύκολα από ό,τι σε δημοκρατικό πολίτευμα.
• 2ο: θα αποτελούσε ασύνετη ενέργεια για αυτόν η απομάκρυνση του ιερού ελαιόδεντρου καθώς ένα τέτοιο εγχείρημα θα γινόταν αντιληπτό λόγω της περίοπτης θέσης του χωραφιού.
• 3ο: ο πρότερος έντιμος βίος του εναγόμενου αποτελεί ισχυρή απόδειξη της ηθικής του ακεραιότητας (επίκληση στο ήθος του πομπού).
• 4ο: η ιδιότητα του ενάγοντος δε δικαιολογεί την έγγραφη καταγγελία (επίθεση στο ήθος του αντιπάλου).
Γ3α.
τοῦτον → τούτους
ὃς → οἵ
γεωργῶν → γεωργοῦντες
τυγχάνει → τυγχάνουσι(ν)
ἐπιμελητὴς → ἐπιμεληταί
ᾑρημένος → ᾑρημένοι
Γ3β.
διαβεβλημένος → β΄ εν. προστακτικής παθ. αορίστου: διαβλήθητι
ἀφανίζειν → απαρέμφατο μέλλοντα: ἀφανιεῑν
φησιν → ευκτική ενεστώτα (γ΄ εν.): φαίη
περιοικοῦσι → οριστική παρατατικού (γ΄ πληθ.): περιᾠκουν
Γ4.α.

• οὔσης: γενική απόλυτη χρονική μετοχή με υποκείμενο «δημοκρατίας». Λειτουργεί ως επιρρηματικός προσδιορισμός του χρόνου στο «παρανομεῖν».
• ἀδικεῖν: τελικό απαρέμφατο ως υποκείμενο στο απρόσωπο ρήμα «ἐξῆν»
• ἐμαυτῷ: δοτική αντικειμενική στο «κακονούστατος».
• ἐλαῶν: αντικείμενο στο απαρέμφατο «ἐπιμελεῖσθαι».
• ὡς ἀφανίσαντα: επιρρηματική αιτιολογική μετοχή υποκειμενικής αιτιολογίας, συνημμένη στο «με». Λειτουργεί ως επιρρηματικός προσδιορισμός της αιτίας στο «καταστῆσαι».
• ἐπιμελητής: κατηγορούμενο στο «ὅς» λόγω του «ᾑρημένος».

Γ4.β.
Υπόθεση: εἰ ἦν (οριστική ιστορικού χρόνου)
Απόδοση: ἄν ἐπεχείρησα (δυνητική οριστική)
ο υποθετικός λόγος δηλώνει το αντίθετο του πραγματικού
Μετατροπή σε προσδοκώμενο
Υπόθεση: ἐὰν μὴ πάντων ἀνθρώπων ἐμαυτῷ κακονούστατος ὦ (υποτακτική)
Απόδοση: Πῶς δ’ […] ὑμῶν οὕτως ἐπιμελουμένων ἐκ τούτου τὴν μορίαν ἀφανίζειν ἐπιχειρήσω
(οριστική μέλλοντα)

ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ ΟΜΑΔΑ «ΑΛΜΑ»
Βόλλαρη Εξακουστή
Δάββου Σοφία
Λούπη Βασιλική
Μιχαηλίδη Αθηνά
Παναγιωτοπούλου Όλγα
Πανοπούλου Ιωάννα
Παπαδόπουλος Σάκης

—

ΘΕΜΑ Α

Α1. Σελ.133 σχολικού βιβλίου

Α2. Σελ.51 σχολικού βιβλίου

Α3. Σελ. 185 σχολικού βιβλίου

Α4.

α) Λάθος

β) Σωστό

γ) Σωστό

δ) Σωστό

ε) Λάθος

ΘΕΜΑ Β

B1)

B2)

. Θα λύσουμε την εξίσωση:

B3)       από (1) και (2)

 (1)

(2)

ΘΕΜΑ Γ

Γ1)      

Γ2)

 ó        

x

                                         Ο.Ε.            Ο.Μ.

                           και      

Έστω

Έστω

Έστω

Δίνεται η εξίσωση , για κάθε

Γ3)

ΘΕΜΑ Δ

                        Εχουμε

είναι μοναδικη.

Δ3)

 i)

(1)

οπου κ=συνx και όταν xϵ[0 ,  0<κ≤1      (1)

ii)

Δ4)

1.   χϵ(

ii)         

                                           ⇔

                                           ⇔

                                           ⇔ (*)

Εχουμε

      από (*)

Επιμέλεια θεμάτων

Αλεξανδρόπουλος Βαγγέλης

Βρύνας Σπύρος

Βρύνα Λιάνα

Κρίκας Γιώργος

Λιακόπουλος Σπύρος

Παναγιωτοπούλου Μάγδα

Υ.Γ. Οι απαντήσεις  είναι ενδεικτικές και προφανώς υπάρχουν και διαφορετικοί τρόποι επίλυσης  των θεμάτων.

—

Ενδεικτικές απαντήσεις στο μάθημα της βιολογίας

ΘΕΜΑ Α

Α1: γ

Α2: γ

Α3: β

Α4: γ

Α5: δ

ΘΕΜΑ Β

Β1. 1- β

       2-γ

       3-β

       4-β

       5-α

       6-γ

Β2. α) Σελ.38 τεύχος β ορισμός γενετικού κώδικα

β) Σελ.22 τεύχος β << Στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο… των  ιστονών.>>

γ) Σελ. 129  τεύχος β ορισμός χαρτογράφησης

Β3. Μηχανισμοί γενετικής ποικιλομορφίας: ανεξάρτητος συνδυασμός ομόλογων χρωμοσωμάτων, επιχιασμός, μεταλλάξεις, γονιμοποίηση γαμετών

Σελ. 145 β τεύχος<< Μερικοί από τους συνδυασμούς γονιδίων …. γνωρισμάτων>>.

Β4. Σελ.65 β τεύχος << Στα πλαστίδια ανήκουν… και στους καρπούς>>.

ΘΕΜΑ Γ

Γ1. Τα γονίδια βρίσκονται σε διαφορετικά ζεύγη ομολόγων και

 αν Χ^Α: σύνθεση ενζύμου Ε1 για κόκκινη χρωστική και Χ^α: έλλειψη ενζύμου Ε1

Β: σύνθεση ενζύμου Ε2 για κίτρινη χρωστική και β: έλλειψη ενζύμου Ε2 τότε

P:  Χ^α Χ^α ΒΒ (Χ ) Χ^Α Υ ββ

Γαμέτες: Β Χ^α          β Χ^Α, βΥ

F1: Χ^Α Χ^αΒβ, Χ^α ΥΒβ

Πορτοκαλί θηλυκά και κίτρινα αρσενικά οπότε απορρίπτεται

Έστω Α: σύνθεση ενζύμου Ε1 και α: έλλειψη ενζύμου και Β: σύνθεση ενζύμου Ε2 και β: έλλειψη ενζύμου

P:  ααββ (Χ ) ΑΑ ββ

Γαμέτες: αΒ          Αβ

F1: ΑαΒβ όλοι πορτοκαλί Δεκτό

Όμως στην F2 προκύπτει η αναλογία 9:3:3:1 ανεξαρτήτως φύλου οπότε απορρίπτεται.

Τελικά το γονίδιο για το ένζυμο Ε1 είναι αυτοσωμικό και το γονίδιο για το ένζυμο Ε2 φυλοσύνδετο

Γ2.    P: αα Χ^Β Χ^Β  (Χ ) ΑΑΧ^β Υ

Γαμέτες: α Χ^Β          Α Χ^β, ΑΥ

F1:Αα Χ^Β Χ^β, ΑαΧ^Β Υ

Γ3. Μη αναμενόμενο φαινότυπο παρουσιάζουν τα άτομα ΙΙΙ4 και ΙΙΙ1. Στη φυλοσύνδετη υπολειπόμενη κληρονομικότητα η μητέρα καθορίζει τους αρσενικούς απόγονους και δεν μπορεί να προκύψει αρσενικός φυσιολογικός από πάσχουσα μητέρα. Επιπλέον για να πάσχει το θηλυκό θα είναι ομόζυγο οπότε θα έπρεπε να έχει κληρονομήσει το παθολογικό αλληλόμορφο από τον πατέρα ο οποίος θα έπασχε.

Γ4 Έστω Χ^Μ: φυσιολογικό και Χ^μ: ασθένεια

ΙΙΙ1: Χ^μ Χ^– και ΙΙ4:  Χ^ΜΧ^μΥ Όταν ο ανιχνευτής Α υβριδοποιεί 2 φορές υπάρχουν2 Χ φυλετικά, ενώ για να υπάρχει το παθολογικό γονίδιο 1 φορά στο Χ φυλετικό ο ανιχνευτής Β πρέπει να ανιχνεύει 2 φορές γιατί τα μεταφασικά χρωμοσώματα είναι διπλασιασμένα.

 Γ5. ΙΙΙ1: Χ^μ Χ^– Δομική χρωμοσωμική ανωμαλία όπως έλλειψη τμήματος χρωμοσώματος Χ πατρικής προέλευσης με τη γενετική θέση λόγω μετατόπισης στον πατέρα

ΙΙ4:  Χ^ΜΧ^μΥ Γονιμοποίηση φυσιολογικού ωαρίου Χ^μ από ανώμαλο σπερματοζωάριο Χ^ΜΥ με λάθος στην πρώτη μειωτική που δε διαχωρίστηκαν τα ομόλογα χρωμοσώματα.

Δ1. α Ι: 5΄- 3΄ από αριστερά προς τα δεξιά

ΙΙ: 5΄-3΄ από δεξιά προς τα αριστερά

β.   Για το γονίδιο Α κωδική η πάνω

Για το γονίδιο Β κωδική η κάτω

γ.  Ασυνεχές το γονίδιο Β

Δ2. Με την αναστροφή δεν επηρεάζεται η αλληλουχία των κωδικονίων και των δύο γονιδίων, όμως η κωδική του κάθε γονιδίου θα έχει το 5 άκρο της στον υποκινητή του άλλου γονιδίου. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα το γονίδιο Β να εκφράζεται αφού ο υποκινητής ΥΑ οδηγεί σε συνεχή έκφραση αλλά ο υποκινητής ΥΒ δε θα οδηγεί σε έκφραση το γονίδιο Α γιατί δεν αναγνωρίζεται αυτός ο υποκινητής χωρίς το μεταγραφικό παράγοντα ΜΑ.

Δ3. Θα χρησιμοποιηθούν οι ΠΕ Ι και ΠΕΙΙ που δημιουργούν μονόκλωνα άκρα πριν το κωδικόνιο έναρξης και μετά το κωδικόνιο λήξης του γονιδίου και μπορεί να ενσωματωθεί με τον κατάλληλο προσανατολισμό ώστε να εκφραστεί δίπλα από τον υποκινητή του πλασμιδίου. Δε θα επηρεαστεί το γονίδιο ανθεκτικότητας στο αντιβιοτικό.

Δ4. Το πεπτίδιο δε θα είναι λειτουργικό γιατί θα εκφραστεί το εσώνιο αφού τα βακτήρια δε διαθέτουν μηχανισμούς ωρίμανσης.

                      Επιμέλεια απαντήσεων: Ανδρεοπούλου Κωνσταντίνα

                                                                     Βιολόγος

                                                Φροντιστήριο Άλμα