Το νέο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο και το Ελληνικό στοίχημα της Ευρώπης του 2030.
*Άρθρο του Φώτη Αλεξόπουλου
Η διαπραγμάτευση για το νέο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο (ΠΔΠ) της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την περίοδο 2028-2034 αποτελεί ίσως τη σημαντικότερη ευρωπαϊκή πολιτική και οικονομική διαδικασία της επόμενης διετίας. Πολύ περισσότερο από μια τεχνική συζήτηση για αριθμούς και ποσοστά, πρόκειται για μια βαθιά πολιτική αντιπαράθεση σχετικά με το ποια Ευρώπη επιθυμούμε να οικοδομήσουμε τις επόμενες δεκαετίες και ποιες προτεραιότητες θα χρηματοδοτηθούν.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση καλείται σήμερα να ανταποκριθεί ταυτόχρονα σε πολλαπλές και αλληλένδετες προκλήσεις όπως είναι η ενίσχυση της κοινής άμυνας και ασφάλειας, στη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών, στην ενεργειακή μετάβαση, στην τεχνολογική αυτονομία, στην πράσινη οικονομία και στη στήριξη της ανταγωνιστικότητας των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα.
Οι νέες αυτές ανάγκες απαιτούν σημαντικούς πρόσθετους πόρους. Ωστόσο, αρκετά κράτη μέλη, κυρίως οι λεγόμενες «φειδωλές» χώρες του ευρωπαϊκού Βορρά, αντιδρούν στην αύξηση του κοινοτικού προϋπολογισμού και επιδιώκουν την ανακατανομή των υφιστάμενων πόρων, ακόμη και εις βάρος των παραδοσιακών πολιτικών της Συνοχής και της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής.
Στον αντίποδα βρίσκονται οι χώρες που συγκροτούν το άτυπο μέτωπο των «φίλων της Συνοχής», οι οποίες θεωρούν ότι η οικονομική, κοινωνική και περιφερειακή σύγκλιση αποτελεί θεμελιώδη προϋπόθεση για τη συνοχή και τη σταθερότητα της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Για την Ελλάδα, το διακύβευμα είναι εξαιρετικά μεγάλο.
Η χώρα μας εξακολουθεί να αντλεί σημαντικά αναπτυξιακά οφέλη από τα Ταμεία Συνοχής και την Κοινή Αγροτική Πολιτική. Ένα σημαντικό μέρος των δημόσιων επενδύσεων, των έργων υποδομής, των περιφερειακών αναπτυξιακών προγραμμάτων αλλά και της στήριξης του πρωτογενούς τομέα εξακολουθεί να συνδέεται άμεσα με τις ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις.
Η ελληνική διαπραγματευτική στρατηγική οφείλει επομένως να στηριχθεί σε πέντε βασικούς άξονες:
Πρώτον, στη διατήρηση ενός ισχυρού προϋπολογισμού για την Πολιτική Συνοχής, με ιδιαίτερη μέριμνα για τις λιγότερο ανεπτυγμένες περιφέρειες, τις νησιωτικές περιοχές και τις περιοχές με δημογραφικές προκλήσεις.
Δεύτερον, στην προστασία της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής και της εισοδηματικής στήριξης των πραγματικών παραγωγών, σε μια περίοδο κατά την οποία το αυξημένο κόστος παραγωγής και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής δοκιμάζουν την ευρωπαϊκή γεωργία.
Τρίτον, στη διεκδίκηση αυξημένων ευρωπαϊκών πόρων για την άμυνα και την ασφάλεια των εξωτερικών συνόρων της Ένωσης, αναγνωρίζοντας τον ιδιαίτερο γεωπολιτικό ρόλο της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο και στο νοτιοανατολικό άκρο της Ευρώπης.
Τέταρτον, στη δημιουργία ειδικών χρηματοδοτικών εργαλείων για τη νησιωτικότητα, την πολιτική προστασία και την προσαρμογή στην κλιματική κρίση, ζητήματα που επηρεάζουν δυσανάλογα τη χώρα μας.
Πέμπτον, στην ενίσχυση των επενδύσεων στην καινοτομία, στις νέες τεχνολογίες, στην τεχνητή νοημοσύνη και στην παραγωγική ανασυγκρότηση, ώστε η Ελλάδα να μη βρεθεί απλώς να υπερασπίζεται πόρους του παρελθόντος αλλά να διεκδικήσει ενεργά πόρους του μέλλοντος.
Ιδιαίτερη βαρύτητα αποκτά και το ενδεχόμενο οι διαπραγματεύσεις να παραταθούν πέραν του πρώτου εξαμήνου του 2027. Σε αυτήν την περίπτωση, η Ελληνική προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2027, θα κληθεί να διαχειριστεί μία από τις πλέον σύνθετες και πολιτικά φορτισμένες διαπραγματεύσεις στην ιστορία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
Η επιτυχής ολοκλήρωση μιας τέτοιας διαδικασίας θα μπορούσε να αναβαθμίσει σημαντικά το διπλωματικό και πολιτικό αποτύπωμα της Ελλάδας εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να αναδείξει τη χώρα μας σε γέφυρα συνεννόησης μεταξύ Βορρά και Νότου.
Το νέο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο δεν αφορά μόνο τους ευρωπαϊκούς θεσμούς ή τις Βρυξέλλες. Αφορά το μέλλον των περιφερειών μας, των αγροτών μας, των επιχειρήσεών μας και τελικά της ίδιας της αναπτυξιακής πορείας της χώρας.
Η Ελλάδα οφείλει να προετοιμαστεί έγκαιρα, με εθνική στρατηγική, συμμαχίες και σαφείς προτεραιότητες. Διότι στις Βρυξέλλες, όπως συχνά αποδεικνύεται, το μέλλον δεν το διαμορφώνουν όσοι παρακολουθούν τις εξελίξεις, αλλά όσοι συμμετέχουν ενεργά στη διαμόρφωσή τους.
*******Φώτης Αλεξόπουλος
Πτυχιούχος του ΠΑΝΤΕΙΟΥ Πανεπιστημίου στην Σχολή Επιστημών Οικονομίας και Δημόσιας Διοίκησης με μεταπτυχιακές σπουδές στα Εφαρμοσμένα Οικονομικά της Τοπικής και Περιφερειακής Αστικής Ανάπτυξης , Οικονομολόγος , μέλος του Οικονομικού Επιμελητηρίου Αθηνών , μέλος Του Διοικητικού Επιμελητηρίου Ελλάδος , μέλος του ΙΝΚΑ / Γενική Ομοσπονδία Καταναλωτών Ελλάδος, μέλος του Συνδέσμου Ελλήνων Περιφερειόλογων , Πιστοποιημένος χρήστης της Υ-ΓΕΜΗ του Εμπορικού &Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών .
Οι απόψεις που εκφράζονται στα σχόλια των άρθρων δεν απηχούν κατ’ ανάγκη τις απόψεις της ιστοσελίδας μας, το οποίο ως εκ τούτου δεν φέρει καμία ευθύνη. Για τα άρθρα που αναδημοσιεύονται εδώ με πηγή, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο την ιστοσελίδα.
Ακολούθησε τα Ηλειακά Νέα στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
