Παρέμβαση σχετικά με δημόσια τοποθέτηση βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας στην Εύβοια, πραγματοποίησε η Περιφερειακή Παράταξη Στερεάς Ελλάδας, Ενωτική Περιφερειακή Κίνηση.

Όπως τονίζει η ανακοίνωση της παράταξης και «προς αποκατάσταση της αλήθειας» τα ΚΑΠ «δεν αποτελούν καμία παροχή της κυβέρνησης ή οποιουδήποτε
κόμματος» αλλά «θεσμοθετημένους πόρους που αποδίδονται υποχρεωτικά από το κράτος στους ΟΤΑ».

Η ανακοίνωση της Περιφερειακής Παράταξης:

Με αφορμή πρόσφατη δημόσια τοποθέτηση Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας στην Εύβοια, σχετικά με την κατανομή κονδυλίων προς τους Δήμους για τη λειτουργία των σχολικών μονάδων, οφείλουμε να αποκαταστήσουμε την πραγματικότητα και να υπενθυμίσουμε ορισμένες κρίσιμες αλήθειες.

Πρώτον, τα συγκεκριμένα ποσά δεν αποτελούν καμία «παροχή» της κυβέρνησης ή οποιουδήποτε κόμματος. Πρόκειται για τους Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους (ΚΑΠ), δηλαδή θεσμοθετημένους πόρους που αποδίδονται υποχρεωτικά από το κράτος προς τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης για την κάλυψη λειτουργικών αναγκών, όπως είναι και αυτές των σχολικών μονάδων.

Οι πόροι αυτοί:

• προέρχονται από τη φορολογία των πολιτών (εισόδημα, ΦΠΑ κ.ά.),
• αποτελούν μέρος του κρατικού προϋπολογισμού,
• κατανέμονται με συγκεκριμένα, αντικειμενικά κριτήρια (όπως πληθυσμός και μαθητικός αριθμός), και σε καμία περίπτωση δεν συνιστούν «πολιτική γενναιοδωρία».

Δεύτερον, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έχει προχωρήσει στην κατάργηση των Σχολικών Επιτροπών, αποδυναμώνοντας ένα κρίσιμο εργαλείο διαχείρισης των αναγκών της σχολικής κοινότητας. Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα και τη διαφάνεια στη διαχείριση των πόρων που προορίζονται για τα σχολεία.

Η Ενωτική Περιφερειακή Κίνηση Στερεάς Ελλάδας, ως αξιωματική αντιπολίτευση, είχε έγκαιρα τοποθετηθεί ξεκάθαρα απέναντι σε αυτή την επιλογή, καταθέτοντας σχετικό ψήφισμα κατά της κατάργησης των Σχολικών Επιτροπών.

Δείτε ακόμη:

Αντιθέτως, η Περιφερειακή Αρχή επέλεξε τη στάση του «λευκού», αποφεύγοντας να πάρει σαφή θέση σε ένα ζήτημα που αφορά άμεσα τη λειτουργία των σχολείων και την καθημερινότητα μαθητών και εκπαιδευτικών.

Τρίτον, είναι τουλάχιστον πολιτικά προβληματικό να παρουσιάζονται θεσμοθετημένοι πόροι του κράτους ως αποτέλεσμα «στοχευμένων χρηματοδοτήσεων» ή ως ένδειξη ιδιαίτερης μέριμνας της κυβέρνησης. Την ίδια στιγμή, αντί να διεκδικείται η ουσιαστική αύξηση της χρηματοδότησης για την Παιδεία, ώστε να καλυφθούν οι πραγματικές και διαρκώς αυξανόμενες ανάγκες των σχολείων, επιλέγεται να παρουσιάζονται τα ήδη ανεπαρκή ποσά ως επιτυχία και να χειροκροτούνται. Μια τέτοια στάση δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της κοινωνίας ούτε στις ανάγκες της δημόσιας εκπαίδευσης.

Η δημόσια εκπαίδευση δεν έχει ανάγκη από επικοινωνιακή εκμετάλλευση, αλλά από ειλικρίνεια, θεσμική σοβαρότητα και ουσιαστική ενίσχυση.

Καλούμε όλους τους θεσμικούς εκπροσώπους να σέβονται την αλήθεια και να ενημερώνουν υπεύθυνα τους πολίτες.

Η Παιδεία δεν είναι πεδίο κομματικής εκμετάλλευσης. Είναι κοινωνικό αγαθό και συλλογική ευθύνη.